Constante van Planck
De constante van Planck (symbool h) is de fundamentele evenredigheidscoëfficiënt die discrete eigenschappen van deeltjes relateert aan continue eigenschappen van golven.
Uitleg
Deze fundamentele SI constante bedraagt per definitie exact
Ze staat centraal in de quantummechanica. Het golf-deeltjes dualisme beschrijft dat materie zich gedraagt als een deeltje, maar onder bepaalde omstandigheden ook als golf.
Voorbeeld 1
De Planck-Einstein relatie beschrijft de foton energie E van dit massaloos deeltje als
E = h ν
daarin is
h Constante van Planck ν Frequentie
Voorbeeld 2
De vergelijking van de Broglie beschrijft de golflengte λ van een deeltje met massa als
daarin is
h Constante van Planck p Impuls
GeschiedenisDe naam van deze constante is een eerbetoon aan de Duitse natuurkundige Max Planck (1858 - 1947), die de letter h koos voor hilfe (help). |